Terwijl de kranten bol stonden van berichten over failliete IJslandse banken, Nederlandse spaarders 1,6 miljard euro aan internetbank Icesave kwijt dreigden te raken en de koers van de IJslandse kroon een vrije val maakte, bezocht ik IJsland. Op uitnodiging van Iceland Music Export mocht ik deelnemen aan een panel tijdens de internationale conferentie YOU ARE IN CONTROL. Ook mocht ik de 10e editie van het succesvolle AIRWAVES festival bezoeken.

Helaas heb ik de afterparty in de beroemde BLUE LAGOON moeten missen.

You are in control

Nadat Iceland Music Export samen met de Trade Council of Iceland vorig jaar een eerste conferentie had gehouden onder de titel ‘Who is in control?’ werd deze vraag dit jaar beantwoord tijdens de conferentie ‘You are in control’. Met ‘you’ werd overigens niet zozeer de consument, maar de artiest bedoeld. En daarvan heeft IJsland er veel. Op een inwoneraantal van 300.000 bevinden zich meer dan 400 bands, die natuurlijk allemaal mee willen doen aan het Airwaves festival. Het lijkt me in zo’n kleine samenleving niet eenvoudig bands af te wijzen zonder vervelende gevolgen.

Can we control the internet?

Onder leiding van Paul Brindley (Music Ally) mocht ik mee doen aan het panel ‘Can we control the internet’, tezamen met de Duitser Mark Chung (Freibank Music), Arni Matthiasson (mbl.is), Margret Sigurdardottir (Universiteit van IJsland) en Erik Tomasson (Stef). Kan filesharing worden gecontroleerd? Dat was de centrale vraag. Ik lanceerde mijn oplossing, te weten een FLIFF-licentie, oftewel een FEELS-LIKE-ITS-FOR-FREE licentie, analoog aan de regeling die we in Nederland kennen voor kabelradio en televisie. De consument kan binnen deze licentie krijgen wat hij wil, wanneer hij dat wil en waar hij dat wil, terwijl voor de gebruikte auteursrechten wordt betaald door de ISP. Dergelijke licenties zouden op vrijwillige basis kunnen worden gerealiseerd middels onderhandelingen tussen collectieve rechtenorganisaties en (vertegenwoordigers van) ISP’s. Of de licenties kunnen door de EG worden opgelegd middels een dwanglicentie, naar analogie van het Amerikaanse systeem. De deelnemers aan het panel waren het – met uitzondering van Mark Chung – wel met elkaar eens dat het vervolgen van de consument bepaald niet de oplossing kon zijn. Het is juist de consument die moet worden bediend. Mark Chung bleek echter een groot voorstander van de Franse draconische maatregel die bekend is geworden onder de naam ‘three strikes and your out’. In Frankrijk wil men bij wet regelen dat iemand die maar blijft filesharen, na de 3^e waarschuwing van het internet wordt afgesloten. Mij lijkt dat het grondrecht van de informatievrijheid, waaronder tevens het recht van ontvangst van informatie valt, daar een stokje voor zal steken, evenals privacywetgeving. Ook Arni Matthiasson voorzag grote problemen met deze maatregel en noemde deze oplossing onethisch. Hij vergeleek het opsporen van overtreders met het fouilleren van de klant die een CD-winkel verlaat. Alhoewel Matthiasson van mening was dat de ‘major labels’ niet meer nodig waren en van hem in de brand mochten vliegen, was de meerderheid in het panel en de zaal dat niet met hem eens. De meerwaarde van de platenmaatschappijen zit hem vooral in het investeren in talent. Do It Yourself activiteiten en guerilla marketing zijn leuke nieuwe mogelijkheden, maar brengen onvoldoende geld op om te kunnen investeren in nieuw talent. Blijven de investeringen achter, dan kan minder nieuw talent boven komen drijven en is uiteindelijk sprake van culturele verarming, zo was de redenering.

Muziek = Ervaring

Tijdens de tweede dag van de conferentie werd weer eens duidelijk dat muziek niet langer moet worden gezien als een product of als een auteursrecht. Muziek is een ‘experience’, dus een emotionele ervaring voor fans. Vanuit deze gedachte is het vooral van belang om de emotionele band tussen de band en een fan te versterken en daaraan te verdienen. De ‘überfan’ is de marketingafdeling van een label. Geef deze fans het gereedschap om ‘hun’ band te promoten en dan komt alles goed, aldus Terry McBride (Nettwerk management). ‘There is nothing stronger then a peer-to-peer recommendation’. En zo is het maar net.