Het komt steeds vaker voor dat iemand inhoud WIL of van de rechter zelfs MOET verwijderen van het internet. Zo kan het voorkomen dat je er achter komt dat er bepaalde compromitterende foto’s van jezelf op het internet staan die je wilt verwijderen. Of denk aan bepaalde privégegevens, zoals een paspoortnummer of een BSN nummer van jezelf. Dergelijke informatie werkt identiteitsfraude in de hand en je kunt er maar beter alert op zijn en de aangetroffen informatie (laten) verwijderen. Maar hoe doe je dat?

Persvrijheidsmonitor 

Een verplichting om bepaalde informatie te verwijderen van het internet kan ook het gevolg zijn van een vonnis van de rechter. Er wordt wat afgeprocedeerd in Nederland en onrechtmatige publicaties en andere inbreuken op rechten van personen en bedrijven zijn aan de orde van de dag. Het kan daarbij bijv. gaan om een artikel in de media, dat schadelijke en feitelijk onjuiste informatie over  een persoon of bedrijf omvat. Of bijv. om foto’s van kinderen die op een pornografische website zijn geplaatst. Denk ook aan de publicatie van geheime informatie, smaad en laster, inbreuken op IE rechten en de aantasting van de privacy en de eer en goede naam. Over dergelijke onrechtmatige publicaties is, voorzover het gedragingen in of door de media betreft, onlangs een nuttige bundel verschenen onder de titel ‘persvrijheidsmonitor Nederland 2009’. De bundel bevat een overzicht van vonnissen die recentelijk op dit gebied zijn gewezen. Meer informatie over deze bundel treft u hier. Het boekje is te koop voor € 9,95.

Cachegeheugen Google 

Onrechtmatige informatie van het internet verwijderen: hoe doe je dat? En hoe ver gaat de verplichting voor een partij die veroordeeld is bepaalde informatie van het internet te verwijderen eigenlijk? Kan of dient deze verplichting bijv. ook het cachegeheugen van een zoekprogramma als dat van Google te betreffen? Het ziet er naar uit van wel.  

Executiegeschil 

Zo wees de rechtbank Alkmaar onlangs vonnis in een executiegeschil tussen twee partijen. Er was al eerder een vonnis gewezen waarin partij A was veroordeeld bepaalde onrechtmatig geoordeelde informatie over partij B op straffe van een dwangsom van het internet te verwijderen. De verplichting voor Partij A werd in het eerdere vonnis als volgt verwoord:

'Veroordeelt Partij A om binnen één week na betekening van dit vonnis artikel X en artikel Y  met alle daarbij behorende reacties, zoals eerder vermeld op de website van Volkskrant BV, te verwijderen en verwijderd te houden, in zoverre dat deze artikelen op geen enkele wijze meer via welke zoekopdracht dan ook op het internet zijn terug te vinden, op straffe van verbeurte van een dwangsom van € 2500 per dag of gedeelte daarvan dat partij A hiermee na het verstrijken van genoemde termijn in gebreke blijft en/of zulks weigert, met een maximum van € 25.000.'   

Weg is niet weg 

Het vonnis werd betekent en enige tijd later werd beslag gelegd ten laste van partij A door partij B, die meende dat partij A zich niet aan het vonnis had gehouden en dus een bedrag van € 25.000 aan dwangsommen verschuldigd was geworden. Partij A nam dat niet en stapte naar de rechter. Zij hadden er in hun optiek alles aan gedaan om aan de veroordeling te voldoen. Zij hadden Google en andere beheerders van website en zoekmachines aangeschreven de verboden informatie te verwijderen en hadden ook bevestigingen ontvangen dat deze informatie was verwijderd. Toch was de informatie hier en daar nog opvraagbaar, hetgeen werd veroorzaakt door de cachegeheugens van de zoekmachines. Na verwijdering van een pagina met informatie is de betreffende informatie nog geruime tijd aanwezig op het internet dankzij dit cachegeheugen. ‘Weg’ is dus nooit direct ‘helemaal weg’ op het internet. Had partij A hiermee rekening moeten houden?

Eigen waarneming 

De rechtbank Alkmaar meende van wel. De rechtbank constateerde uit eigen waarneming dat er via Google een voor ieder toegankelijke en duidelijke mogelijkheid bestaat om informatie te vergaren over het verwijderen van pagina’s of sites uit de zoekresultaten van Google, en dan met name pagina’s die zijn opgeslagen in een cachegeheugen. Deze informatie treft u hier.

Twee stappen 

Er zijn in feite twee stappen nodig voor het verwijderen van een URL:

1.                  de eigenaar van een website kan op verzoek van een partij de inhoud van de betreffende informatie verwijderen;

2.                  nadat de informatie verwijderd is kan aan Google worden gevraagd de betreffende informatie uit de zoekfuncties te verwijderen. Daarbij dient gebruik te worden gemaakt van het door Google via het internet beschikbaar gestelde hulpprogramma voor het verwijderen van URL’s.

Hoe vindt je de eigenaar van een website? Allereerst via de website zelf, waarop meestal contactgegevens en emailadressen van de eigenaar van de website zijn vermeld. Maar dat lukt niet altijd, vooral niet als het gaat om evident onrechtmatige berichtgeving. Dan kan vervolgens een beroep worden gedaan op de functie 'whois'. Gaat het om een .com, .org, .net, .info, .eu, .co.uk, .biz of .tv website, dan vindt u deze informatie hier. Gaat het om een .nl website, dan treft u deze informatie hier aan. Lukt het niet de eigenaar van de website te emailen, dan kan een email naar het hostingbedrijf van de website worden gezonden. Deze informatie is eveneens te vinden via 'whois'.  

Onwetendheid is geen verweer 

Partij A had zich na het veroordelende vonnis uiteindleijk wel aan de eerste stap maar niet aan de tweede stap gehouden. Maar was dat verwijtbaar? Een beroep op het zijn van een leek op internetgebied kon partij A bij de rechter niet baten. De rechtbank meende dat het risico voor het niet inwinnen van deskundige informatie volledig bij partij A lag. Op deze partij rustte als gevolg van het eerdere, veroordelende vonnis een zware inspanningsverplichting om aan de verplichtingen van het vonnis te voldoen. Onwetendheid is dan geen rechtsgeldig verweer. Dan moet je je maar laten voorlichten of dus zelf op zoek gaan naar een oplossing met behulp van de vele mogelijkheden die het internet biedt.

Toch handig om te weten.

Zie het vonnis hier.