De verdeling van auteurs- en nabuurrechtelijke vergoedingen loopt niet altijd even soepel. Zo wacht van de aanvankelijke overstroming van Stichting Thuiskopie’s schatkist met 57 miljoen euro, momenteel nog 44 miljoen euro op verdeling onder de rechthebbenden. Het betreft gelden die nota bene in de jaren tot en met 2004 zijn opgehaald. Om die reden vindt de politiek dat er voorlopig tot 1 januari 2009 geen uitbreiding mag plaatsvinden van de regeling voor thuiskopievergoedingen, bijv. door een tarief te introduceren voor nieuwe dragers (denk aan computergeheugen) of door de tarieven te verhogen. De regeling blijft dus tót 1 januari 2009 in ieder geval bevroren. Bovendien treedt op 2 januari a.s. een Besluit in werking (Besluit van 5 november 2007, Staatsblad 2007/435), waarin is bepaald dat de stichting Thuiskopie de opgehaalde bedragen voortaan binnen drie jaar onder de rechthebbenden moet verdelen. De stichting Thuiskopie zélf heeft naar aanleiding van alle commotie in de zomer van 2007 alvast besloten het Thuiskopie Fonds, van waaruit allerlei culturele projecten werden gesubsidieerd, op te heffen. Overigens keert Thuiskopie niet zelf aan de individuele rechthebbenden uit. Dat doen andere collectieve beheersorganisaties, te weten Stemra, Lira, Sena, NVPI, SPM, Vevam, Beeldrecht, Burafo, Norma, Sekam-video en de NOS. Voor degenen die dit al een behoorlijk aantal clubs vindt, meld ik dat we in Nederland in totaal over ca. 34 collectieve rechtenorganisaties beschikken.

Maar niet alleen op het gebied van de verdeling van collectieve opbrengsten is sprake van roerige tijden. Ook de incasso van gelden veroorzaakt onrust, en wel zodanig dat de Tweede Kamer inmiddels van mening is dat een stroomlijning van de inning van de vergoedingen voor auteurs- en naburige rechten nu toch echt dringend noodzakelijk is. Een vermindering van de regeldruk voor het bedrijfsleven is van groot belang. Bovendien moet de hoogte van de tarieven scherp in de gaten worden gehouden. Vandaar dat op 11 november j.l. een motie is aangenomen waarin  de Minister van Justitie wordt opgedragen er voor zorg te dragen dat er één collectieve rechtenorganisatie gaat ontstaan waarvan ondernemers vanaf 1 januari a.s. nog maar één factuur voor het gebruik van álle soorten rechten ontvangen. De Minister erkent de grote irritatie die de verschillende facturen van de verschillende organisaties opwekken bij ondernemers. Maar het realiseren van één grote monopolist gaat hem toch te ver. Bovendien is wetswijziging nodig en die kan uiteraard niet voor 1 januari a.s. worden gerealiseerd.

Aan het door de stichting Thuiskopie onbeperkt uitstellen van de verdeling van opbrengsten vanwege het niet kunnen traceren van de rechthebbenden is door middel van voornoemd Besluit inmiddels paal en perk gesteld. Maar daarbij zal het niet blijven. Er is inmiddels zowel een herziening van de wet Toezicht Collectieve Beheersorganisaties in voorbereiding als een volledig nieuw wetsontwerp  Auteursrechtcontracten in de maak. In het laatstgenoemde wetsontwerp zal waarschijnlijk een regeling voor modelcontracten worden opgenomen. De Minister wil van de herziening van de wet Toezicht gebruik gaan maken om in ieder geval één gezamenlijke incasso door de diverse rechtenclubs te bewerkstelligen. Gelet op de grote moeite die Buma/Stemra en Sena de laatste jaren hebben gehad met het bewerkstelligen van één gezamenlijke factuur, wens ik de Minister hierbij heel veel sterkte.